Książka o tej artystce ma również tę zaletę, że w bardzo interesujący, wiarygodny sposób przedstawia środowisko artystyczne. Ukazuje czas wojenny z tej troszkę innej strony lecz także jakże trudnej. Podoba mi się, że autorka nie przesłodziła przedstawionych postaci lecz ukazała je z ich prawdziwymi cechami charakteru. Trudno oceniać czyjeś życie. I autorka tego właśnie nie robi. Zaprasza nas w lekko mroczną atmosferę kabaretu, miłostek, niesamowitych uczuć, emocji i ogromnej tęsknoty za czymś lepszym. Opowieść napisana jest bardzo dobrym językiem, płynna w odbiorze, zdecydowanie godna polecenia. Mnie osobiście postać Hanki nie przypadła do końca do gustu chociaż jej historia, na pewno nie należy do banalnych a lektura sprawiła mi dużą radość,
wtorek, 28 maja 2019
Hanka. Pierwsza powieść o Ordonównie Katarzyna Droga
Z książkami z elementami biograficznymi zawsze jest taki
problem, że mamy już pewne swoje wyobrażenie o danych postaciach a
prawdziwe życiorysy, biografie bardzo często burzą je i
niejednokrotnie wzbudzając tym ogromną ciekawość. Maria
Pietrusińska była córką kolejarza i krawcowej, marzyła o tym,
aby jej przyszłe życie nie wyglądało tak, jak w domu rodzinnym.
Matka zapisuje ją na balet, co pozwala na otrzymanie darmowych
obiadów. Dzięki temu dziewczyna staje przed furtką z lekko
otwartymi drzwiami, która pokazuje ten inny świat, taki do którego
Marysia dąży i o którym myśli. Jej debiut wokalny wypada
fatalnie, złe recenzje, niesamowity strach przed wyjściem na scenę.
Dziewczyna jednak nie poddaje się, dąży do finansowej
samodzielności, marzy by osiągnąć sukces. Tak przyglądając się
jej życiu wydaje się, że nie miałaby aż takiej możliwości
realizacji planów gdyby nie mężczyźni, którzy stanęli na jej
drodze. Nie była pięknością ale potrafiła oczarować wszystkich
swoim uśmiechem. I właśnie takiej Hanki Ordonówny (ten pseudonim
wymyślił dla niej wymyślił dla aktor Karol Hanusz) autorka
powieści pokazuje nam obraz w taki sposób, że od razu widzimy
jakby dwoistość głównej bohaterki. Niesamowicie kochliwa, idące
za sercem, lecz tak naprawdę niezważająca do końca na to, jak
rani niektórych swoim zachowaniem. Mówiono, że tak naprawdę to
nie umie śpiewać, lecz jej głos hipnotyzował wielu. Jej piosenki
są znane do dziś, tak naprawdę najpiękniejsze w jej
interpretacji. Może ich sukces tkwi właśnie w nieprofesjonalnym
lecz jakże emocjonującym wykonaniu.
Książka o tej artystce ma również tę zaletę, że w bardzo interesujący, wiarygodny sposób przedstawia środowisko artystyczne. Ukazuje czas wojenny z tej troszkę innej strony lecz także jakże trudnej. Podoba mi się, że autorka nie przesłodziła przedstawionych postaci lecz ukazała je z ich prawdziwymi cechami charakteru. Trudno oceniać czyjeś życie. I autorka tego właśnie nie robi. Zaprasza nas w lekko mroczną atmosferę kabaretu, miłostek, niesamowitych uczuć, emocji i ogromnej tęsknoty za czymś lepszym. Opowieść napisana jest bardzo dobrym językiem, płynna w odbiorze, zdecydowanie godna polecenia. Mnie osobiście postać Hanki nie przypadła do końca do gustu chociaż jej historia, na pewno nie należy do banalnych a lektura sprawiła mi dużą radość,
Książka o tej artystce ma również tę zaletę, że w bardzo interesujący, wiarygodny sposób przedstawia środowisko artystyczne. Ukazuje czas wojenny z tej troszkę innej strony lecz także jakże trudnej. Podoba mi się, że autorka nie przesłodziła przedstawionych postaci lecz ukazała je z ich prawdziwymi cechami charakteru. Trudno oceniać czyjeś życie. I autorka tego właśnie nie robi. Zaprasza nas w lekko mroczną atmosferę kabaretu, miłostek, niesamowitych uczuć, emocji i ogromnej tęsknoty za czymś lepszym. Opowieść napisana jest bardzo dobrym językiem, płynna w odbiorze, zdecydowanie godna polecenia. Mnie osobiście postać Hanki nie przypadła do końca do gustu chociaż jej historia, na pewno nie należy do banalnych a lektura sprawiła mi dużą radość,
Subskrybuj:
Posty (Atom)
